Գրիգոր Զոհրապ։Ճիտին պարտքը

1
Պատմվածքը Հուսեփ աղայի մասին է, ով միջահասակ,ալեհեր մարդ էր։Նա ուներ նաև երկու դուստր, իսկ կինը վաղուց էր մահացել։Հուսեփը եղել է վաճառական, ապա խանութպան: Սակայն հիմա այլևս ոչ վաճառական էր, ոչ էլ խանութ ուներ: Ուրիշների առևտրի միջնորդությամբ է զբացված՝ խանութից խանութ տանելով պասմայի(վառելանյութ) ու ճերմակեղենի մատուցումների  պահանջներն է կատարում։ Նա նաև ուներ մի պայուսակ,որը կյանքի բոլոր իրավիճակներում հետն էր լինում։ Պայուսակը, որը երբեք չէր լցվում, որը միշտ Հուսեփ աղայի ձեռքին էր և, որի մեջ նա տուն էր բերում իր փոքր ընտանիքի ապրուստը։ Ամեն օր ելնում էր տանից անհույս՝ ուսին գցելով իր տոկուն պայուսակը, ճամփա էր  ընկնում։ Պայուսակը միաժամանակ Հուսեփ աղայի հոգսերի ընկերն էր։
Հիմնական աշխատանք չունենալով, սկսում էր պարտքեր ունենալ, վաճառում էր տան գույքը։ Ամեն ինչ անում էր փորձելով գոհացնել ու ոչ մի բանից հետ չպահել աղջիկներին։ Տան ողջ ունեցվածքը վաճառելուց հետո նա գնում  է Պոլիս: Սակայն ոչինչ չի կարողանում գնել, իսկ առանց գնումների չի կարող տուն վերադառնալ: Նա թափառում է Պոլսի փողոցներով: Կամուրջի մոտ կանգ է առնում: Նույնիսկ տասը փարա չունի, որ վճարի կամուրջն անցնելու համար: Եվ, չդիմանալով  կյանքի դժվարություններին, հույսը կորցնելով, ինքնասպան է լինում:

Թողնել պատասխան

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Փոխել )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Փոխել )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Փոխել )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Փոխել )

Connecting to %s